In het debat over gelijke rechten voor mannen en vrouwen wekt de aandacht voor de rol van de man nog steeds enige weerstand op. Mannen worden meestal gezien als het sterke en dominante geslacht, terwijl vrouwen vaak beschouwd worden als slachtoffers van generatielange discriminatie waarvoor speciale maatregelen en acties noodzakelijk zijn. Deze zienswijze vormde de basis voor het succes van de emancipatiebeweging, maar weerspiegelt tevens een zeker onvermogen de positie van de man te begrijpen. Mannen zijn geen homogene groep en je kunt evenmin spreken van slechts één rol voor de man. Mannelijkheid betekent niet altijd macht. Mannen leven vele verschillende soorten levens en hebben talloze verschillende belangen.
Sociale en gezondheidsstatistieken tonen aan dat het leven in de westerse samenleving een zware tol eist van mannen. Mannen zijn oververtegenwoordigd onder drugsverslaafden en gedetineerden. De levensverwachting van mannen is korter dan die van vrouwen. Jongens laten op school een problematischer gedrag zien dan meisjes en vormen de meerderheid van de leerlingen die remediale hulp nodig hebben binnen het basisonderwijs. Het aantal voortijdige schoolverlaters is onder jongens aanzienlijk hoger dan onder meisjes.
De behoefte van kinderen om zowel met mannen als met vrouwen om te gaan op kinderdagverblijven, scholen en thuis is goed gedocumenteerd. Het wordt algemeen zorgwekkend gevonden dat kinderdagverblijven en scholen een door vrouwen overheerst domein blijven. Slechts 7% van de werknemers op kinderdagverblijven en slechts 12% van de onderwijzers in het basisonderwijs is man (cijfers uit 2002). De regering wil hierop de aandacht vestigen en een grotere gelijkheid tussen mannen en vrouwen op dit terrein bewerkstelligen. De doelstelling is 20% mannelijke werknemers in kinderdagverblijven in 2007.
Een van de gebieden waar de rol van de man het meest is veranderd in Noorwegen is in de rol van vader. Onderzoek toont aan dat het vaderschap de belangrijkste reden is dat mannen met hun traditionele mannenrol breken. Het vaderschapsverlof, dat in 1993 werd ingevoerd voor nieuwe vaders, is bedoeld om de relatie tussen vader en kind te versterken en geeft het signaal af dat vaders een actieve bijdrage moeten leveren aan de zorg voor hun kinderen.
De nieuwe mannenrollen hebben niet alleen te maken met de relatie tussen man en vrouw, maar ook met de relatie tussen mannen onderling, met nieuwe taken en met belangrijke sociale instellingen die door mannen bestuurd worden. In 2002 werd het door de regering gesubsidieerde onderzoekscentrum voor mannen, REFORM, opgericht, dat streeft naar gelijkheid tussen mannen en vrouwen door de levensomstandigheden van mannen te verbeteren en door mannen ertoe aan te zetten zichzelf te ontwikkelen op gebieden die traditioneel gezien niet als mannelijk worden beschouwd.