Het architectonische erfgoed van Noorwegen omvat allerlei verschillende soorten bouwwerken – van ruïnes, staafkerken en andere typen middeleeuwse gebouwen, tot diverse meer recente bouwsels en complexe installaties. Een groot deel van het oudere Noorse architectonische erfgoed houdt verband met de landbouw.
Het behoud van architectonisch erfgoed is om diverse redenen belangrijk. Ten eerste is het een unieke bron van kennis over het verleden van een land. Gebouwen kunnen binnen de lokale gemeenschap een symbolische waarde hebben, waaraan de inwoners een gevoel van traditie en identiteit ontlenen. De esthetische en artistieke kwaliteiten van gebouwen zijn ook belangrijk om te bewaren. En ten slotte is een verstandig beheer van architectonisch erfgoed een wezenlijk onderdeel van de mondiale inspanningen om te komen tot duurzame ontwikkeling en het verbruik van materiële hulpbronnen te verminderen en vervuiling tegen te gaan.
Het bouwmilieu vormt een substantieel deel van het totale Noorse kapitaal. Vandaar dat een goed beheer van het architectonische erfgoed ook een verstandig gebruik van een groot deel van de totale investeringen van de maatschappij omvat, zowel in economische zin als in termen van het milieu. Studies hebben aangetoond dat onderhoud van oude gebouwen – in plaats van sloop en nieuwbouw op de plek waar ze stonden – de vervuiling drastisch kan verminderen, de afvalvorming kan minimaliseren en het energieverbruik kan terugdringen. Met andere woorden: het beschermen van gebouwen levert een directe en belangrijke bijdrage aan duurzame ontwikkeling.
Noorwegen heeft een uitgebreid register van oudere bouwwerken, dat op nationaal niveau een uniek document vormt. Deze documenten zijn via een officieel register van grondbezit, adressen en gebouwen (het GAB-register) toegankelijk gemaakt voor de plaatselijke overheden in het hele land. Het Directoraat voor Cultureel Erfgoed heeft eveneens Askeladden, het nationale register voor beschermde archeologische en architectonische monumenten en locaties, gelanceerd. Dit biedt een krachtig instrument om informatie over monumenten en locaties te integreren in de gemeentelijke planningsprocessen.
De snelle veranderingen die plaatsvinden in de moderne maatschappij verhogen de druk op bepaalde aspecten van het architectonische erfgoed, bijvoorbeeld in stedelijke gebieden en op traditionele industrielocaties. De Noorse autoriteiten op het gebied van cultureel erfgoed hechten sterk aan actieve deelname aan de stedelijke ontwikkelingsprocessen, om op die manier de rol van het Noorse architectonische erfgoed als een belangrijke bron van identiteit en continuïteit voor de bevolking te benadrukken. Deze inspanningen zijn niet alleen bevorderlijk voor het welzijn van de bevolking, ze laten ook duidelijk zien hoe monumentenzorg en ontwikkeling op een succesvolle manier gecombineerd kunnen worden.
De 28 Noorse staafkerken worden beschouwd als een belangrijke bijdrage aan het geheel van het architectonische werelderfgoed. Het Directoraat voor Cultureel erfgoed heeft een programma geïntroduceerd voor het behoud van alle Noorse staafkerken.