Het economisch beleid van Noorwegen is erop gericht werkloosheid en inflatie te stabiliseren en tegen te gaan, groei te stimuleren en invloed uit te oefenen op de structuur van de industrie en de verdeling van inkomens.
Regio’s met maar weinig industrie profiteren van een soepeler belastingstelsel dan andere delen van het land en er zijn kredietinstellingen opgericht als steunverlening voor de regionale industriële sector en voor landbouw, visserij en sommige andere takken van industrie. Het doel van deze stelsels is het promoten van innovatie, het instandhouden van de traditionele industrie of het voorkomen van een plotselinge teloorgang van lokale industrie.
Naast financieel beleid en kredietfaciliteiten heeft de centrale overheid een inkomensbeleid geïmplementeerd, dat maatregelen inhoudt om invloed uit te oefenen op de resultaten van onderhandelingen over loon-, landbouw- en visserijakkoorden en dergelijke.
De verdeling van inkomens wordt voornamelijk gerealiseerd middels de regulering van de tarieven voor de inkomstenbelasting en sociale uitkeringen, met inbegrip van het Nationale Verzekeringsstelsel.
Er zijn belastingafspraken voor uitgaven voor R&D en overheidssteun voor research geïmplementeerd om de groei van nieuwe takken van industrie te promoten.